«Ով չի ալարում` հրացան է գնում ու դառնում որսորդմիության անդամ»

18:17 28/08/2012 » Հասարակություն

«Ով չի ալարում` հրացան է գնում ու դառնում որսորդմիության անդամ»

 «Հայաստանում պետք է կարգավորել որսորդության օրենսդրական դաշտը: Միայն արգելելով հարցը չի լուծվի», - այսօրվա ասուլիսի ժամանակ անդրադառնալով մեր երկրում որսի կազմակերպման խնդիրներին` կարծիք հայտնեց «Օրինավոր որսի ակումբ» հասարակական նախաձեռնության ղեկավար Էդուարդ ՍարիբեկյանըՆա նաև մտահոգություն հայտնեց, որ թեև Հայաստանը որսի համար պիտանի կենդանիներով շատ հարուստ երկիր չէ, որսի կուլտուրան այստեղ ցածր է:

 «Հայաստանը որսի համար պիտանի կենդանիներով շատ հարուստ չէ, և որսի մշակույթն էլ շատ թույլ է զարգացած եղել: Մենք որսի մշակույթ ունեցել ենք շատ հին ժամանակներում, դրանից հետո այն վերացել է` դառնալով նվաճողների արտոնությունը, և մեզ մոտ այն արմատավորվել է որսագողության միջոցով: Խորհրդային տարիներին բացվեց Հայաստանի որսագետների միություն, այս ոլորտը լուրջ հիմքերի վրա դրվեց, բայց հիմա մենք նորից շատ առումով հետ ենք ընկել, և տասնյակ տարիների գործում ենք կորցրածը հետ բերելու համար»,-ասաց նա և հավելեց, որ պետք է լրացնել ոչ միայն տարիների կորցրածը, այլև օրենսդրական կարգավորման հետ կապված խնդիրները լուծել` օգտվելով համաշխարհային փորձից:

 «Աշխարհի ցանկացված երկիր, որտեղ այս ոլորտը զարգացած է, ժամանակին փորձել են այն կարգավորել օրենքներով: Որսը արգելելով ` բնությանը օգուտ չես տա, այն պետք է կանոնակարգել, և դրանից եկամուտ ստանալ, այն դարձնելով տնտեսության կարևորագույն ճյուղերից մեկը: Մենք հսկայական պոտենցիալ ունենք, եզակի թռչնատեսակներ, կճղակավոր կենդանիներ, իսկ հայկական մուֆլոնը այնքան յուրատեսակ է, որ միանգամից կարելի է այն տարբերել մյուսներից», - նշեց բանախոսը:

  Նախաձեռնության ղեկավարը մտահոգություն հայտնեց, որ այսօր շատ հեշտ է դարձել որսորդմիությանը անդամագրվելը, այն դեպքում, որ նախկինում պետք էր ունենալ բուժօգնության, թռչունների և կենդանիների մասին գիտելիքներ:

 «Այս երկրում ով չի ալարում, մի քիչ էլ ավել դրամ ունի, հրացան է գնում ու դառնում որսորդմիության անդամ: Ես կուզեի, որ շատ դժվար լիներ որսորդմիությանը անդամագրվելը: Այս օրերին որսահարթակները իսկական պատերազմական գոտու են նման»:

Է. Սարիբեկյանի խոսքով, միակ լուծումը հասարակական նախաձեռնությունների կողմից հարցի բարձրացումն է կամ Տարածաքային ինքնակառավարման մարմիններին այդ ոլորտի վերահսկողության հանձնումը:

 «Աշխարհում մի շարք երկրներում որսի վարումը տրվել է տեղական ինքնակառավարման մարմիններին, և սովորական գյուղապետը հասկանում է, որ բևեռային արջին գիշերով որսալը իրեն ոչ մի օգուտ չի տա, իսկ, եթե նա  գումարով դա տա որսորդներին, նաև համայնքի բյուջեն լցնելու հնարավորություն կլինի: Մեր երկրում անկախ նրանից, ովքեր են պայքարում Թեղուտի անտառի, Խոսրովի անտառի համար, կարևորը այն է, որ իրենք պայքարում են դրա համար: Բայց ո՞ւր է այն հասարակությունը, որ նման բաների դեմ կպայքարի»,-ասաց նա:

Նախորդիվ` Սիրողական որսի ընթացքում կթույլատրվի սպանել մինչև 300 աղվես, 100 գայլ, 10 վարազ

Աղբյուր` Panorama.am

Share |

Տպագրական տարբերակ

Տեքստում սխալ կամ վրիպակ նկատելու դեպքում, ուղարկեք խմբագրին հաղորդագրություն` նշելով տվյալ սխալը, այնուհետև սեղմելով Ctrl-Enter:

↓ Վերջին նորություններ
Շարունակել

Օրացույց